W Wielkiej Brytanii po przedawkowaniu tego specyfiku zmarło już 2 nastolatków. Ich rodzice i nauczyciele zawzięcie walczą o zdelegalizowanie tego niebezpiecznego narkotyku.

W Polsce natomiast jest on wciąż w 100% legalny. Jego sprzedaż nie jest w żaden sposób kontrolowana, ani zabroniona. Sprzedawcy radośnie wręczają towar, pytając z uśmiechem o wystawienie faktury VAT.

Mefedron (4-MMC ) jest to organiczny związek chemiczny, pochodna katynonu. Stosowany w celach rekreacyjnych jako stymulant i empatogen. Dostępny handlowo w postaci chlorowodorku lub siarczanu, jako biały krystaliczny proszek, tabletki lub kapsułki.

Ceny za gram wahają się pomiędzy 50, a 70 zł, gdzie dawką efektywną – tą która powoduje narkotycznego ‘kopa’ jest około 200 mg.

Środek powoli wypycha z rynku dotychczas znane, nielegalne dopalacze dyskotekowe takie jak m.in. MDMA, czy Amfetamina. Niektórzy jego zwolennicy twierdzą nawet, że daje większego ‘powera’ niż dawka kokainy.

Działanie  mefedronu polega na ogromnej euforii, pobudzeniu, empatii znacznie polepszonemu nastrojowi itp.

Mefedron jest obecnie nielegalny w Izraelu, Szwecji, Norwegii, Finlandii i w Danii. W Niemczech jego obrót jest kontrolowany przez państwo. W Polsce dotychczas nikt się nim nie zainteresował, a policja rozkłada ręce, mówiąc, że jeżeli nie jest środkiem nielegalnym, to nie mogą nic zrobić.

Oto efekty, jakie występują po zażyciu substancji:

• pobudzenie
• euforia
• otwartość
• gonitwę myśli
• rozszerzenie źrenic (jak po przyjęciu amfetaminy)
• rumieńce na twarzy
• drżenie rąk
• gęsią skórkę
• podniesienie temperatury ciała
• podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi i zaburzenia rytmu serca
• silne pragnienie przyjęcia kolejnej dawki (działanie silnie uzależniające)
• zaburzenia pamięci krótkoterminowej
• szczękościsk

Metabolity, czyli to co powstaje po przetworzeniu mefedronu przez organizm, są neurotoksyczne. Nawet kilka dni po zażyciu w moczu utrzymije się nieprzyjemny zapach spowodowany mefedronem.

Dotychczas zanotowano kilka przypadków zgonu po zażyciu mefedronu, które były spowodowane zbyt wysokim ciśnieniem krwi skutkującym wylewem. Po zażyciu większych dawek występują negatywne odczucia spowodowane zmęczeniem.  Niestety jest to substancja stosunkowo nowa i skutki jej zażywania nie są do końca znane. Wiadomo jednak, że bardzo silnie uzależnia psychicznie – podobnie jak kokaina, która ma porównywalne działanie.

Po zażyciu nawet stosunkowo niewielkich dawek dosyć często zdarza się przejściowa utrata pamięci krótkotrwałej. Niektórymi ze skutków ubocznych mogą być: krwawienie z nosa(szczególnie po przyjęciu do nosowym), pieczenie nosa, halucynacje, nudności, wymioty, kłopoty z krążeniem krwi, wysypki, uczucie niepokoju, paranoja, nadpobudliwość i urojenia. Gdy działanie środka zaczyna ustępować, występuje silna chęć sięgnięcia po kolejną dawkę, które często jest połączone z bardzo obniżonym nastrojem, a nawet występowaniem psychoz.

Naukowcy z University of Western Ontario odkryli biologiczny związek pomiędzy  stresem, niepokojem, a depresją. Poprzez określenie mechanizmów działania połączeń mózgowych, badania naukowe prowadzone przez Stephena Fergusona z Robarts Research Institute pokazują dokładnie, jak stres i lęk mogą doprowadzić do depresji.

Stephen Ferguson podczas badań odkrył również małe cząsteczki inhibitora (wiązek chemiczny powodujący zahamowanie bądź spowolnienie reakcji chemicznej)  , które mogą wprowadzić nowy, lepszy sposób leczenia lęku, depresji i innych zaburzeń. Wyniki badań są publikowane online w czasopiśmie Nature Neuroscience.

Ferguson, Ana Magalhaes oraz ich współpracownicy wykorzystali model zachowań myszy przeprowadzając szereg eksperymentów molekularnych wskazujących drogę połączeń mózgowych, testując tym samym nowy inhibitor.

“Nasze wyniki sugerują, że może to być początek zupełnie nowej generacji leków, które w przyszłości mogą być wykorzystywane do selektywnego leczenia depresji, które będą jednocześnie znacznie bardziej skuteczne.” – Stephen Ferguson.

Naukowcy z Uniwersytetu Virginia Commonwealth odkryli, w jaki sposób pewne enzymy powodują ekspresję genów i wzrost komórek czerniaka. Odkrycie to może w niedalekiej przyszłości doprowadzić do stworzenia bardziej skutecznych, niż dotychczas leków istotnych w walce z rakiem oraz skutecznością jego leczenia.

Czerniak – przeważnie złośliwy rodzaj raka skóry, jest wysoce odporny na obecne strategie terapeutyczne z powodów, które nie są do końca znane dzisiejszej medycynie. Nowe badania VCU sugerują, że odkryty w 2003 roku enzym,  może służyć do wskazania konkretnego elementu genetycznego odpowiedzialnego za regulację ekspresji komórek czerniaka oraz jego odporności na leczenie.

Kilka lat temu, Fisher prowadził zespół naukowców z Columbia University w kierunku identyfikacji enzymów zwanych ludzkimi fosforylazami polinukleotydowymi lub hPNPaseold-35z aangażowanych w zahamowanie wzrostu ludzkiego czerniaka i innych komórek nowotworowych . Tzw.  napędy komórek rakowych nieodwracalnie tracą potencjał wzrostu i nabywają własności bardziej normalnych komórek, w procesie zwanym różnicowaniem komórek .  Odkryty enzym odgrywa istotną rolę w procesie starzenia komórkowego, kiedy to komórki nie mogą już dalej dzielić i giną. Ponadto, badacze opracowali nowe strategie leczenia związane z w/w enzymem, co pozwoliło na zmniejszenie wzrostu guza w zwierzęcych modelach nowotworowych.